Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Ταξιδεύοντας με το THEPAPER

Ταξιδεύει ο… Άγγελος Μόσχοβας | @mosxovas

mosxovaouas 
Κάθε χρόνο, η ίδια δουλειά.
Με το που έμπαινε Γενάρης, εγώ σκυμμένος σ’ ένα γραφείο με χάρτες. Όχι ναυτικούς. Οδικούς. Του viamichelin.com.
Οι άλλοι γιόρταζαν Θεοφάνεια κι εγώ «έκοβα αζιμούθια», υπολόγιζα διαδρομές, έκλεινα ξενοδοχεία.
Τόσα για βενζίνη, τόσα για διόδια, τόσα για καράβια, τόσα για διανυκτέρευση.
Με λίγα λόγια, έκανα όνειρα για ταξίδια.
Και ήταν οι μοναδικές στιγμές στη ζωή μου, που τα όνειρα έμπαιναν σε φύλλα word, excel, που έμπαιναν σε αθροίσεις σε «κομπιουτεράκια».
Οι εποχές μπορεί να ήταν «καλές» που λέμε, αλλά τα λεφτά ποτέ δεν ήταν αρκετά.
Οπότε, όλα έμπαιναν στην προκρούστεια κλίνη που ακούει στο όνομα «πορτοφόλι».
Υπολόγιζα επιδόματα αδείας (τότε ακόμη παίρναμε…)
μισθούς, υποχρεώσεις, μέρες άδειας
και κατέληγα στο τελικό σχέδιο- εκεί κατά την άνοιξη.
Χάρη στην τακτική αυτή, μπόρεσα να κάνω, είτε μόνος, είτε παρέα με φίλους, κάποια ταξίδια με μοτοσυκλέτα στη «Γηραιά Ήπειρο». Λατρεύω την Ελλάδα, αλλά την έχω γυρίσει όλη.

Ξέρω ότι καλοκαίρι χωρίς ελληνική θάλασσα και κλίμα, δεν είναι καλοκαίρι.
Αλλά, μόνο αν έχεις οδηγήσει μοτοσυκλέτα στο εξωτερικό (και αν κουβαλάς και λίγο «τρέλα» μέσα σου) αντιλαμβάνεσαι πόσο βάλσαμο ψυχής είναι αυτή η διαδικασία. Εύκολα, δύσκολα, το μόνο σίγουρο είναι πως αυτά τα ταξίδια ήταν το «ελιξίριο» μου.
Με κράτησαν τις δύσκολες στιγμές του χειμώνα, ήταν η «ψυχοθεραπεία μου», η φυγή μου, η προσμονή μου για την επόμενη χρονιά.
Μερικές από αυτές τις εμπειρίες θα μοιραστώ μαζί σας.
Για όσους έχουν την ίδια «τρέλα» αλλά και για όσους δεν το έχουν τολμήσει ακόμη.
Κάποιοι λένε πως ένα ταξίδι ισοδυναμεί με το διάβασμα δέκα βιβλίων. Έχουν δίκιο, αρκεί το μυαλό, η ψυχή και όλες οι αισθήσεις σου να είναι ανοικτές. Αρκεί να μην πας ως «τουρίστας» αλλά ως ταξιδευτής.
Αρκεί, τέλος, να βάζεις στόχους. Να λες «θα τα καταφέρω».
Όσο επίπονο και αν φαντάζει.
Το τελικό αποτέλεσμα – δεν φαντάζεσαι πόσο – θα σε δικαιώσει…